Alisher Navoiyning “Nasoyim ul-muhabbat” (to‘liq nomi “Nasoyimu-l-muhabbat min shamoyil ul-futuvvat” – Mardlik xushbo‘yliklarini taratuvchi muhabbat shabadalari) asari shunday tazkiralardan bo‘lib, 1495-96 yillarda yaratilgan. U Abdurahmon Jomiyning “Nafahot ul-uns min hazarotu-l-quds” (“Do‘stlik tarovati”) asarining ijodiy tarjimasi hisoblanadi. Asar yo‘nalishiga ko‘ra manoqib tazkira hisoblanadi. Agar Jomiy asarida 616 nafar shayx haqida ma’lumot berilgan bo‘lsa, Navoiy bu ma’lumotlarni qayta ishlab, to‘ldirib shayxlar sonini 770 nafarga etkazadi, ulardan 35 nafarini avliyo ayollar tashkil etadi.